«ضرورت مشاركت تمام ذی نفعان در سازمان‌هاي امروزي مانند اکسیژن براي يك موجود زنده است» نيروي انساني به لحاظ برخورداري از قدرت انديشه، خلاقيت و نوآوري بزرگترين دارايي هر سازماني محسوب مي‌شود، چرا كه هرگونه بهبود و پيشرفت در سيستم‌هاي فني و سازماني توسط نيروي انساني صورت مي‌گيرد.این نیروی انسانی شامل تمام کسانی می شود که به نحوی با سازمان سر و کار دارند اعم از : مشتریان و كاركنان

نيروي انساني بر خلاف ساير منابع با مصرف كردن كاهش و يا مستهلك نمي‌شود هر چقدر از انديشه و فكر بيشتر استفاده نمايد بهمان اندازه توانايي‌اش بهبود مي‌يابد. از طرف ديگر مشاركت يكي از نيازهاي فرا مرتبه انسان‌ها به شمار مي‌رود كه ريشه در فطرت بشري دارد. افرادي كه در امور و فعاليت‌هاي سازمان شركت نمايند و از انديشه و فكر پاك استفاده كنند علاوه بر پيشرفت سازمان در تعالي خويش نيز گام برداشته‌اند.

براي بهبود بهره‌وري از مكانيزم‌هاي مختلف استفاده مي‌كنند كه يكي از مكانيزم‌هاي مديريتي، بهره‌گيري از تكنيك‌هاي مختلف مديريت مشاركتي است. مشاركت راهكاري است كه به ذی نفعان اجازه داده مي‌شود  در تصميم‌گيري‌ها مشاركت و دخالت داشته باشند.مديريت مشاركتي عبارت است از عملياتي كه طي آن مشتریان و كاركنان يك سازمان را در روند تصميم‌گيري‌ها دخالت و شركت مي‌دهند تأكيد اين شيوه مديريت بر همكاري و مشاركت داوطلبانه ذی نفعان استوار است و مي‌خواهد از انديشه‌ها، نظرات و ابتكارات آنها در حل مشكلات و مسائل سازمان استفاده كند.

بزرگترين پشتوانه جهت اعمال مديريت مشاركتي، تعهد، ايمان و اعتقاد مديران سازمان‌ها است. تا زماني كه مديريت سازمان اعتقاد به مشاركت ذی نفعان نداشته باشد مديريت مشاركتي تحقق پيدا نخواهد كرد. مكانيزم‌هاي متفاوتي براي عملي كردن مديريت مشاركتي وجود دارد كه عمده‌ترين تكنيك براي مشاركت مشتریان و كاركنان استقرار نظام انتقادات و پيشنهادات در يك سازمان است.

نكات قابل توجه در ارائه انتقاد / پيشنهاد

۱- تشريح كامل وضعيت انتقادی/پيشنهادي

۲-  ارائه راهكارهاي عملي و اجرايي

۳- برآورد كلي “هزينه – فايده” وضعيت پيشنهادي

۴- تفكيك انتقادها/پيشنهادها و ارايه هر عنوان انتقاد